Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΓΛΩΣΣΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΓΛΩΣΣΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τετάρτη 7 Μαρτίου 2018
Σάββατο 4 Φεβρουαρίου 2017
Παρασκευή 16 Σεπτεμβρίου 2016
Πέμπτη 15 Σεπτεμβρίου 2016
1.4 ΔΥΟ ΜΕΡΕΣ ΣΤΟ ΒΟΥΝΟ
Πώς γράφουμε μια ανακοίνωση
Η ανακοίνωση είναι ένα σύντομο ενημερωτικό (πληροφοριακό) κείμενο
με το οποίο γίνεται γνωστό σε ένα ευρύτερο κύκλο ανθρώπων κάποιο θέμα ή
γεγονός (π.χ. μια εκδήλωση, ένα σεμινάριο, ένα πρόγραμμα κτλ.).
Γενικά σε μια ανακοίνωση πρέπει να αναφέρουμε τα εξής στοιχεία:
Σε μια ανακοίνωση προσέχουμε να είναι
Γενικά σε μια ανακοίνωση πρέπει να αναφέρουμε τα εξής στοιχεία:
- Ποιος ανακοινώνει.
- Τι ανακοινώνει, το θέμα δηλαδή της ανακοίνωσης με όλες τις απαραίτητες για αυτό πληροφορίες (πού και πότε θα συμβεί, ποιος είναι ο στόχος του, τι περιλαμβάνει, πως μπορεί να συμμετάσχει κανείς, τηλέφωνα - διευθύνσεις για άμεση εποικοινωνία και λεπτομερέστατη ενημέρωση των ενδιαφερομένων κλπ).
- Σε ποιον απευθύνεται η ανακοίνωση.
Σε μια ανακοίνωση προσέχουμε να είναι
- Σύντομη.
- Σαφής και περιεκτική (δίνουμε όλες τις απαραίτητες και βασικές πληροφορίες).
Τετάρτη 14 Σεπτεμβρίου 2016
Σάββατο 10 Σεπτεμβρίου 2016
Τετάρτη 31 Αυγούστου 2016
Σάββατο 4 Απριλίου 2015
Κυριακή 1 Φεβρουαρίου 2015
ΕΝΟΤΗΤΑ 7Η: Tο σκιάχτρο
Η ιστορία ενός... διαφορετικού σκιάχτρου που ήθελε να αποκτήσει
φίλους.
Ένα animation που μιλάει για τη διαφορετικότητα, τη μοναξιά.
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:http://silegga.blogspot.gr
Ένα animation που μιλάει για τη διαφορετικότητα, τη μοναξιά.
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:http://silegga.blogspot.gr
Η γιαγιά Φιλιώ και το Μουσείο Μικρασιατικού Ελληνισμού
Τις 27 Νοεμβρίου 2014 επισκεφτήκαμε το ωραίο αυτό Μουσείο στη Νέα Φιλαδέλφεια.
Η Φιλιώ Χαϊδεμένου γεννήθηκε από Ναξιώτη στην καταγωγή πατέρα και μητέρα Σμυρνιά, στα Βουρλά της Μικράς Ασίας το 1899. Ασίγαστη λαλιά των προσφύγων πρώτης γενιάς έβαλε σκοπό της ζωής της να διασώσει όσα κειμήλια της πατρίδας της, της Μ. Ασίας μπορούσε. Αλλοτε κειμήλια δικά της και άλλοτε αλλονών, πολύτιμες θύμησες της προσφυγιάς και του βίαιου ξεριζωμού των Ελλήνων της Μ. Ασίας, η γιαγιά Φιλιώ δεν έπαψε ποτέ να αναζητά τρόπο να τα τιμήσει προκειμένου κάποια πράγματα να μη τα ξεχνούν οι παλιοί και να τα μαθαίνουν οι νεότεροι.
Από σπίτι σε σπίτι, από περιοχή σε περιοχή, από Σύλλογο σε Σύλλογο (ήταν ενεργό μέλος σε πάνω από 40 Συλλόγους Μικρασιατών) μάζευε σαν το μερμήγκι σωσμένα αντικείμενα, φορεσιές, κειμήλια, κάθε τι που είχε σωθεί στον Μεγάλο ξεριζωμό και είχαν φέρει διασώζοντας τα οι εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες. Όλη της την σύνταξη την ξόδευε σε εισιτήρια λεωφορείων και πλοίων για να οργώνει την Ελλάδα, όπου υπάρχει μικρασιατικός ελληνισμός, και να μαζεύει αντικείμενα. Έγγραφα, ενδύματα, βιβλία, στολές, έπιπλα... Θράκη, Μακεδονία, νησιά, Στερεά....Ποτέ δεν κουραζόταν, ποτέ δεν βαρυγκομούσε. Άλλωστε την έτρεφε το Όραμα της Ιωνίας !!!
"Ο νους μου φεύγει ξανά και πηγαίνει σε μέρη πού με πονάνε, σε μέρη που δεν θα ξεχάσω ποτέ. Ο πόνος θα σταματήσει μόνο όταν πεθάνω. Το σώμα μου βρίσκεται εδώ, στο ΤΩΡΑ, αλλά το μυαλό μου συνεχίζει στο ΤΟΤΕ, στην αγαπημένη πατρίδα που δεν ξέχασα ούτε στιγμή...", έγραψε σε κάποιο σημείο του αυτοβιογραφικού βιβλίου της "ΤΡΕΙΣ ΑΙΩΝΕΣ, ΜΙΑ ΖΩΗ" που εκδόθηκε από τις εκδ. Λιβάνη (εδώ).

Κι έτσι κι έγινε....
Το Μουσείο Μικρασιατικού ελληνισμού
"ΦΙΛΙΩ ΧΑΙΔΕΜΕΝΟΥ" κάποτε έγινε πραγματικότητα.
1899-2007 Φιλιώ Χαϊδεμένου
(Βουρλά Μ. Ασίας 1899 - Ν. Φιλαδέλφεια 6.6.2007)
«Όσο
ζω κι αναπνέω δεν θα σταματήσω ποτέ να μιλώ για όσα ζήσαμε οι Έλληνες
της Σμύρνης, της Μικράς Ασίας, με τη Φωτιά, τον διωγμό, τον ξεριζωμό μας
από τα άγια χώματα, την καταδίκη σε προσφυγιά… Αυτά τα μάτια ώσπου να
κλείσουν, θα βλέπουν μπροστά τους τα όσα έγιναν, και δεν συμφέρουν, και
το στόμα μου θα μιλά για το άδικο του Ελληνισμού και θα ζητά την
επιστροφή εκεί που είδαμε το φως, που μεγαλώσαμε, προκόψαμε, για να
χαθούν όλα μέσα στον καπνό και στη φωτιά»…
(Φιλιώ Χαϊδεμένου)
Η Φιλιώ Χαϊδεμένου γεννήθηκε από Ναξιώτη στην καταγωγή πατέρα και μητέρα Σμυρνιά, στα Βουρλά της Μικράς Ασίας το 1899. Ασίγαστη λαλιά των προσφύγων πρώτης γενιάς έβαλε σκοπό της ζωής της να διασώσει όσα κειμήλια της πατρίδας της, της Μ. Ασίας μπορούσε. Αλλοτε κειμήλια δικά της και άλλοτε αλλονών, πολύτιμες θύμησες της προσφυγιάς και του βίαιου ξεριζωμού των Ελλήνων της Μ. Ασίας, η γιαγιά Φιλιώ δεν έπαψε ποτέ να αναζητά τρόπο να τα τιμήσει προκειμένου κάποια πράγματα να μη τα ξεχνούν οι παλιοί και να τα μαθαίνουν οι νεότεροι.
Από σπίτι σε σπίτι, από περιοχή σε περιοχή, από Σύλλογο σε Σύλλογο (ήταν ενεργό μέλος σε πάνω από 40 Συλλόγους Μικρασιατών) μάζευε σαν το μερμήγκι σωσμένα αντικείμενα, φορεσιές, κειμήλια, κάθε τι που είχε σωθεί στον Μεγάλο ξεριζωμό και είχαν φέρει διασώζοντας τα οι εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες. Όλη της την σύνταξη την ξόδευε σε εισιτήρια λεωφορείων και πλοίων για να οργώνει την Ελλάδα, όπου υπάρχει μικρασιατικός ελληνισμός, και να μαζεύει αντικείμενα. Έγγραφα, ενδύματα, βιβλία, στολές, έπιπλα... Θράκη, Μακεδονία, νησιά, Στερεά....Ποτέ δεν κουραζόταν, ποτέ δεν βαρυγκομούσε. Άλλωστε την έτρεφε το Όραμα της Ιωνίας !!!
"Ο νους μου φεύγει ξανά και πηγαίνει σε μέρη πού με πονάνε, σε μέρη που δεν θα ξεχάσω ποτέ. Ο πόνος θα σταματήσει μόνο όταν πεθάνω. Το σώμα μου βρίσκεται εδώ, στο ΤΩΡΑ, αλλά το μυαλό μου συνεχίζει στο ΤΟΤΕ, στην αγαπημένη πατρίδα που δεν ξέχασα ούτε στιγμή...", έγραψε σε κάποιο σημείο του αυτοβιογραφικού βιβλίου της "ΤΡΕΙΣ ΑΙΩΝΕΣ, ΜΙΑ ΖΩΗ" που εκδόθηκε από τις εκδ. Λιβάνη (εδώ).
Γιατί
η γιαγιά Φιλιώ έζησε τρεις αιώνες με μοναδικό της σκοπό προτού να
κλείσει τα μάτια της να μπορέσει κάποτε να εκθέσει τα όσα κατάφερε να
διασώσει κατά τη διάρκεια της ζωής της....τρεις αιώνες ήταν αυτοί, δεν
ήταν λίγο...

Κι έτσι κι έγινε....
Το Μουσείο Μικρασιατικού ελληνισμού
"ΦΙΛΙΩ ΧΑΙΔΕΜΕΝΟΥ" κάποτε έγινε πραγματικότητα.
Χώρος
μνήμης και μιας ιδιόρρυθμης αφήγησης μέσα από όσα είδε και έζησε στο
διάστημα 3 αιώνων η γιαγιά Φιλιώ, από τότε που γεννήθηκε σε μια γωνιά
της Μικρασιατικής γης έως τότε που εξαναγκάστηκε όπως και τόσοι άλλοι να
πάρει το δρόμο της προσφυγιάς. Κι όταν βεβαιώθηκε πως τα ιερά κειμήλια
βρίσκονταν πια φυλαγμένα σε ασφαλές σημείο....τότε έκλεισε τα μάτια της
ήσυχη.... (Απρίλιο του 2007 έγιναν τα εγκαίνια της επανέκθεσης της
συλλογής της και τον Ιούνιο του 2007 η γιαγιά Φιλιώ ταξίδεψε για τη νήσο
των Μακάρων)
"Κι
εδώ άγνωστε - γνωστέ φίλε συνάδελφε δρομέα, αναγνώστη, απ' όπου κι αν
είσαι, κι αν ένας λόγος παραπάνω η μακρινή σου καταγωγή είναι από τ'
άγια χώματα της Μικράς Ασίας, του Πόντου, της Πόλης είναι νομίζουμε
μονόδρομος για σένα η επίσκεψη στο Μουσείο Μικρασιατών "ΦΙΛΙΩ
ΧΑΪΔΕΜΕΝΟΥ" στη Νέα Φιλαδέλφεια και το διάβασμα του βιβλίου της. Και τότε η αδάμαστη Ελληνίδα θα ζει στις μνήμες που μας άφησε για πάντα. Και τότε αυτό το ΕΡΓΟ ΖΩΗΣ θα δικαιωθεί.
Όπως δικαιώνονται ΠΑΝΤΑ, όλοι αυτοί οι λίγοι, οι δοσμένοι, οι ρομαντικοί, αυτοί που δεν ζητούν ΠΑΡΑΣΗΜΑ από τους άλλους,
αλλά τους τα δίνει η ίδια η πράξη ζωής τους... Με το καθάριο βλέμμα,
την έμφυτη αγνότητα, την ευγενική καρδιά, την ανεξάντλητη αισιοδοξία,
την ανείπωτη αγάπη για τη ζωή και τη δημιουργία, αυτοί οι τόσο μοναδικοί
άνθρωποι που σημαδεύουν θαρρείς το κέντρο της αλήθειας, αυτοί οι
άνθρωποι οι τόσο ξεχωριστοί, ξεπερνώντας όλες τις αντιξοότητες, μας
δείχνουν το δρόμο της αρετής...
Κι ανάμεσα τους, κάποιοι τόσο....μα τόσο δικοί μας....
....ώστε....
....Μέσα στο πρώτο δεκαήμερο του Ιούνη, του κάθε Ιούνη.....
....στα καλοκαίρια της ζωής μας....
...να τους θυμόμαστε...."
(Κων. Σάμιος)
....στα καλοκαίρια της ζωής μας....
...να τους θυμόμαστε...."
(Κων. Σάμιος)
Κάπου
σε μια γωνιά του Μουσείου η γιαγιά Φιλιώ έχει εναποθέσει λίγο χώμα από
την Αναξαγόρειο Σχολή το οποίο συνέλλεξε σε ένα ταξίδι της στη γενέτειρά
της στα Βουρλά της Μ. Ασίας....έτσι....όπως έλεγε....ώστε το ιερό χώμα
της γενέτειράς της να στεριώσει τη συλλογή της....
Το Μουσείο λειτουργεί Τρίτη - Πέμπτη - Παρασκευή, 09.00 - 14.00 και Τετάρτη, 18.00 - 20.00 τηλ.: 213. 20.49.155
και εκτός των επισκεπτών, το Μουσείο επισκέπτονται σχολεία, σωματεία
και άλλοι φορείς. (Πληροφορίες για το Μουσείο μπορείτε να βρείτε εδώ)
Παρακάτω μπορείτε να παρακολουθήσετε ένα συγκινητικό αφιέρωμα στη γιαγιά Φιλιώ...
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:http://ellinwnparadosi.blogspot.gr
Τετάρτη 21 Ιανουαρίου 2015
ΕΚΤΑΣΤΕΡΙΑ 2014-15: ΤΑ ΛΙΜΕΡΙΚ ΜΑΣ!
Πήγα μια μέρα σε ένα
γάμο
και είδα τον ξάδελφο τον
Πάνο
όμως είχα ένα
τσαντάκι
μου το πήραν από το
τσεπάκι
στον γάμο με τον Πάνο.
ΜΑΡΙΑ Κ.
Ήταν κάποτε μία μπαλαρίνα
που ήταν και πολύ τσαχπίνα
και μια μέρα πήγε να ψωνίσει
και συνάντησε τυχαία την Άννα Βίσση
η τσαχπίνα-μπαλαρίνα!
ΕΛΕΝΗ Ζ.
Τρίτη 20 Ιανουαρίου 2015
Σάββατο 27 Δεκεμβρίου 2014
37 Βιβλία παιδικής λογοτεχνίας online και με αφήγηση…για όλους!
Μερικά βιβλία online για τους μικρούς μας φίλους. Στα περισότερα από αυτά υπάρχει αφήγηση.
- “Ιστορίες που τις είπε η πέτρα” Μαρία Αγγελίδου
- “Φίλοι…Φως φανάρι” Φραντζέσκα Αλεξοπούλου – Πετράκη
- “Ο σκαντζόχοιρος που ήθελε να τον χαϊδέψουν” Κατερίνα Αναγνώστου
- “Παιχνίδια και ψιλικά” Νικόλας Ανδρικόπουλος
- “Το Πάσχα του Πασχάλη” Μαρία Ανδρικοπούλου
- “Δυό κοκόρια ζωηρά” Φιλομήλα Βακάλη – Συρογιαννοπούλου
- “Σε δύο τρελλά ημίχρονα” Αγγελική Βαρελλά
- “Το αλφαβητάρι του Μουσείου Μπενάκη” Ελένη Γερουλάνου
- “Πόσα λέει η ελιά, πόσα ακούει ο λαγός…” Γαλάτεια Γρηγοριάδου – Σουρέλη
Σάββατο 20 Δεκεμβρίου 2014
ΤΑ ΕΚΤΑΣΤΕΡΙΑ ΔΙΑΦΗΜΙΖΟΥΝ!!! (2014-15)
Τα ΕΚΤΑΣΤΕΡΙΑ σε ομάδες μάς παρουσίασαν τις ξεχωριστές τους διαφημίσεις!!!
Απολαύστε τες...
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ 1
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ 2
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ 3
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ 4
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ 5
Απολαύστε τες...
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ 1
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ 2
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ 3
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ 4
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ 5
Πέμπτη 11 Δεκεμβρίου 2014
ΕΝΟΤΗΤΑ 4 :Η πολύ λαίμαργη.... που έφαγε...από τα ΕΚΤΑΣΤΕΡΙΑ!
Το πολύ
λαίμαργο παιδί που έφαγε όλη την πόλη
Κατάπιε όλες τις πολυκατοικίες,
Κωνσταντίνα Τ.
Η πολύ λαίμαργη ΑΛΕΠΟΥ που έφαγε το ΔΑΣΟΣ
Κατάπιε όλες τις πολυκατοικίες,
όλα τα
βουνά,
όλους τους ουρανοξύστες,
όλα τα πουλιά,
όλους τους σκύλους,
όλα τα
ποντίκια,
και όλα τα
γατιά!
Τα σκουλήκια, τα μυρμήγκια
και όλης της πόλης
τα φυτά!
Έφαγε με
φόρα
τις κατοικίες
μία
μία
και με μεγάλη βουλιμία
όλες τις
λεωφόρους
και όλα τα
πλοία!
Και πράγμα που δεν
πρέπει,
δεν άφησε ούτε φύλλο,
δεν άφησε ούτε φτερό!
Κι έμεινε με μιας στη μέση
Μιας μεγάλης ερημιάς!
«Τα' φαγα όλα
-είπε-
μία και έξω
ώρα
τώρα να χωνέψω
τα αμάξια
και τα καημένα τα ζωάκια.
Είδε τότε να' ρχονται από μακριά
μικρά οργισμένα παιδιά!
“Αχ! –σκέφτηκε- τι συμφορά!
Έρχονται να με χτυπήσουν
να με κάνουν μαύρο
στο ξύλο!
Τι της ήθελα τις τρέλες;
Τι τρομάρα! Τι τρεμούλα!
Αχ μανούλα μου, γλυκιά μανούλα!”
Τι να κάνει, τι;
Ούτε γωνία για να κρυφτεί,
ούτε δρόμο για να φύγει!
«Αχ!-φώναξε-τι φρίκη!
Έφαγα την πόλη μου
που με προστάτευε!
Δεν άφησα ούτε φύλλο!
Ήτανε μεγάλο κρίμα
να φάω και την τελευταία γωνία!
Δεν υπάρχει άλλη λύση!
Προτού με κάνουν μαύρο στο ξύλο,
πρέπει αυτή η ερημιά
να ξαναγεμίσει»
είπε το παιδί
και άνοιξε το στόμα
και βγήκαν όλες
οι πολυκατοικίες
και όλα τα βουνά
όλους τους ουρανοξύστες
και όλα τα πουλιά,
όλους τους σκύλους,
όλα τα ποντίκια
και όλα τα γατάκια,
τα σκουλήκια, τα μυρμήγκια
και όλης της πόλης
τα φυτά.
Έκανε
το παιδί
ένα μεγάλο πήδημα
και στο σπίτι
χώθηκε και σώθηκε!
Κι από τότε του κόπηκε
η λαιμαργία
και τρώει τις μερίδες
μία μία!
Η πολύ λαίμαργη ΑΛΕΠΟΥ που έφαγε το ΔΑΣΟΣ
Η κυρα-Μάρω η αλεπού
που πεινάει που και που
λαίμαργη είναι πολύ
τρώει το δάσος στην στιγμή.
Έφαγε τα δέντρα
ΟΛΑ τα λουλούδια,
χόρτα και έχει τώρα μια
κοιλιά που φούσκωσε από όλα αυτά!
Βρήκε όμως τη λύση
δίαιτα να ξεκινήσει
Και από τότε της κόπηκε
η λαιμαργία και τρώει
τις κότες μία μία !
ΜΑΡΙΑ Κ.
Ο πολύ
λαίμαργος άνθρωπος που έφαγε τον κόσμο
Έφαγε όλα τα δένδρα,
όλα τα δάση,
όλα τα βουνά,
όλες
τις ηπείρους ,
του ωκεανούς,
τα ποτάμια, τα χωριά.
Έφαγε μια μια
τις πολιτείες,
τους ανθρώπους,
όλα τα ζωντανά,
« Τα ‘χαψα όλα μια και έξω! », είπε
«Τώρα πρέπει να χωνέψω
τα ποταμάκια,
τα νησάκια τα καημένα…»
Είχε μείνει μόνος μεμιάς
στη μέση μιας απέραντης ερημιάς!
Είδε τότε να έρχονται από μακριά
οπλισμένα φοβερά
μια ντουζίνα εξωγήινα ερπετά
«Αχ!» σκέφτηκε
«Τι συμφορά!
Έρχονται να με σκοτώσουν
και τη γη να λιώσουν.
Τι της ήθελα τις τρέλες
Αχ! που θα κρυφτώ;
και από ποιον θα βοηθηθώ;»
Δεν περίμενε λεπτό
το στόμα του να ανοίξει.
Και βγήκαν τα δένδρα,
τα δάση, τα βουνά,
οι ήπειροι, οι ωκεανοί,
τα νησιά, οι πολιτείες,
τα χωριά, οι άνθρωποι
και όλα τα ζωντανά.
Με τους ανθρώπους μαζί πια
τους εξωγήινους εξολόθρευαν.
Δεν
έπαθαν ζημιά!
Και από τότε του κόπηκε η λαιμαργία
και τρώει μια μια
μόνο καμιά πιπεριά!
ΝΑΣΙΑ
Ο
ΠΟΛΥ ΛΑΙΜΑΡΓΟΣ ΓΙΓΑΝΤΑΣ
ΠΟΥ ΕΦΑΓΕ ΤΗΝ
ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗ
Μια φορά κι
έναν καιρό,
στην
Πετρούπολη εδώ ,
ήταν όλα αρμονικά,
κινούνταν όλα μια
χαρά.
Μια
μέρα όμως ξαφνικά,
ένας γίγαντας ήρθε
από μακριά.
Έτρωγε όλα τα σπιτάκια, τα δεντράκια
και τα
μαγαζιά,
ούτε πολυκατοικία δεν
άφηνε όρθια παιδιά!
Έτρωγε όλες τις
νταλίκες ,
όλα τ’ αυτοκίνητα, τις μηχανές,
να τον αντίκριζες
δε θες!
Ήταν όλοι τρομαγμένοι, φοβισμένοι
και συνάμα πανικοβλημένοι.
Έτρεχαν για να ξεφύγουν,
να μην τους
πιάσει ο γίγαντας, να
φύγουν.
Φώναζαν οι άνθρωποι:
«Είναι αλήθεια αυτό;
Μήπως είναι εφιάλτης, μήπως όνειρο
κακό;»
Έφυγαν οι άνθρωποι εξαφανιστήκαν,
αλλά οι αστυνομικοί εμφανιστήκαν.
Φοβισμένος και ο γίγαντας,
έτσι ξαφνικά,
δίνει ένα σάλτο, πηδάει πολύ ψηλά.
Φτύνει τα σπιτάκια, τα δεντράκια,
τις νταλίκες, τα αυτοκίνητα, τις μηχανές, τα μαγαζιά.
Με κάποιο τρόπο ο γίγαντας αυτός σμικρύνθηκε,
έγινε μικρός.
Ήταν σαν άνθρωπος κι αυτός.
Κατάφερε να κρυφτεί
κι έτσι να φύγει μακριά και να σωθεί
Έτσι, από τότε του κόπηκε η λαιμαργία,
Και τρώει τις πολυκατοικίες …μία
μία.
Γιάννης Κ. (Τετάρτη 10 Δεκεμβρίου 2014)
'Ηταν ένας σκύλος
πολύ μικρός και ζωηρός,
μπήκε σε ένα κρεοπωλείο
και έγινε ο χαμός!
Μες στο στόμα τα λουκάνικα,
στην πλάτη το μπιφτέκι,
στον ώμο το κοτόπουλο
και στο λαιμό το κοκορέτσι!
Συνέχισε το δρόμο του
και τι να δει στα μάτια
ήταν ένα καφενείο με κρέμα σοκολάτα!
το γλυκάκι του μη χάσει!
Είδε γύρω γύρω τα muffins
με το σιρόπι σοκολάτας
πήρε ένα παγωτό
με πολλά φρέσκα κεράσια!
Μετά από όλα αυτά ήρθε η αστυνομία
και ο σκύλος σταμάτησε αμέσως την λαιμαργία!
Από τόσο πάχος
δεν έπαιρνε τα πόδια του!
Ξαφνικά βρήκε ένα σπίτι
και πήγε προς τα εκεί!
Τελείωσαν τα βάσανα και οι τσακωμοί,
πάω τώρα να φύγω μην με πιάσει κανείς!
Από τότε τρώει τα λουκάνικα το μπιφτέκι το κοτόπουλο και το κοκορέτσι
ένα ένα.
ΜΑΡΙΑ Κ.
Ο ΠΙΟ ΛΑΙΜΑΡΓΟΣ ΔΕΙΝΟΣΑΥΡΟΣ ΠΟΥ ΕΦΑΓΕ ΤΗ ΓΗ
Κατάπιε όλα τα βουνά,
όλες τις πεδιάδες,
όλους τους κάμπους,
όλους τους κάμπους,
όλους τους ισθμούς.
Τα νησιά, τα ζώα
και τους ποταμούς!
Στο Λονδίνο το Big Ben,
και τους ποταμούς!
Στο Λονδίνο το Big Ben,
και ο Άιφελ τώρα δεν....
Μα η πείνα δεν κοπάζει
και τη γη κατασπαράζει.
Καθώς περιπλανιόταν στον ουρανό
U.F.O βλέπει κοντινό.
Απ' την τρομάρα του κάνει εμετό,
τη γη στο σημείο το αρχικό.
Έτσι το θάνατο γλιτώνει
και μαθαίνει να μην υπερκαταναλώνει.
U.F.O βλέπει κοντινό.
Απ' την τρομάρα του κάνει εμετό,
τη γη στο σημείο το αρχικό.
Έτσι το θάνατο γλιτώνει
και μαθαίνει να μην υπερκαταναλώνει.
Από τότε του κόπηκε
η λαιμαργία
η λαιμαργία
και τρώει φλοίδες
μία μία.
μία μία.
ΧΡΗΣΤΟΣ Κ.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
ΣΤΟΝ ΔΑΣΚΑΛΟ...
Του Κωστή Παλαμά
Σμίλεψε πάλι, δάσκαλε, ψυχές!
Κι ότι σ' απόμεινε ακόμη στη ζωή σου,Μην τ' αρνηθείς!
Θυσίασέ το ως τη στερνή πνοή σου!
Χτισ' το παλάτι, δάσκαλε σοφέ!
Κι αν λίγη δύναμη μεσ' το κορμί σου μένει,
Μην κουρασθείς.
Είν' η ψυχή σου ατσαλωμένη.
Κι αν λίγη δύναμη μεσ' το κορμί σου μένει,
Μην κουρασθείς.
Είν' η ψυχή σου ατσαλωμένη.
Θεμέλια βάλε τώρα πιο βαθειά,
Ο πόλεμος να μη μπορεί να τα γκρεμίσει.
Σκάψε βαθειά.
Τι κι' αν πολλοί σ’ έχουνε λησμονήσει;
Ο πόλεμος να μη μπορεί να τα γκρεμίσει.
Σκάψε βαθειά.
Τι κι' αν πολλοί σ’ έχουνε λησμονήσει;
Θα θυμηθούνε κάποτε κι αυτοί
Τα βάρη που κρατάς σαν 'Ατλαντας στην πλάτη,
Υπομονή!
Χτίζε, σοφέ, της κοινωνίας το παλάτι!
Τα βάρη που κρατάς σαν 'Ατλαντας στην πλάτη,
Υπομονή!
Χτίζε, σοφέ, της κοινωνίας το παλάτι!
ΒΡΕΣ ΧΡΟΝΟ
του Γ. Ρίτσου
Βρες χρόνο για δουλειά
αυτό είναι το τίμημα της επιτυχίας.
Βρες χρόνο για σκέψη –
αυτό είναι η πηγή της δύναμης.
Βρες χρόνο για παιχνίδι
αυτό είναι το μυστικό της αιώνιας νιότης.
Βρες χρόνο για διάβασμα –
αυτό είναι το θεμέλιο της γνώσης.
Βρες χρόνο να είσαι φιλικός –
αυτό είναι ο δρόμος προς την ευτυχία.
Βρες χρόνο για όνειρα –
αυτά θα τραβήξουν το όχημά σου ώς τ’ αστέρια.
Βρες χρόνο ν’ αγαπάς και ν’ αγαπιέσαι –
αυτό είναι το προνόμιο των θεών.
Βρες χρόνο να κοιτάς ολόγυρά σου –
είναι πολύ σύντομη η μέρα για να ’σαι εγωιστής.
Βρες χρόνο να γελάς –
αυτό είναι η μουσική της ψυχής.
Βρες χρόνο να είσαι παιδί –
για να νιώθεις αυθεντικά ανθρώπινος.
αυτό είναι το τίμημα της επιτυχίας.
Βρες χρόνο για σκέψη –
αυτό είναι η πηγή της δύναμης.
Βρες χρόνο για παιχνίδι
αυτό είναι το μυστικό της αιώνιας νιότης.
Βρες χρόνο για διάβασμα –
αυτό είναι το θεμέλιο της γνώσης.
Βρες χρόνο να είσαι φιλικός –
αυτό είναι ο δρόμος προς την ευτυχία.
Βρες χρόνο για όνειρα –
αυτά θα τραβήξουν το όχημά σου ώς τ’ αστέρια.
Βρες χρόνο ν’ αγαπάς και ν’ αγαπιέσαι –
αυτό είναι το προνόμιο των θεών.
Βρες χρόνο να κοιτάς ολόγυρά σου –
είναι πολύ σύντομη η μέρα για να ’σαι εγωιστής.
Βρες χρόνο να γελάς –
αυτό είναι η μουσική της ψυχής.
Βρες χρόνο να είσαι παιδί –
για να νιώθεις αυθεντικά ανθρώπινος.











